Kronik bronşit ve amfizeme bağlı, genellikle geri dönüşsüz hava akımı obstrüksiyonu (kısıtlanması) ile karakterize bir hastalık durumudur. Hava akımı obstrüksiyonu çoğu olguda ilerleyicidir ve bronş hiper-reaktivitesi ile birlikte bulunabilir. KOAH'ın temel özelliği olan kronik hava akımı obstrüksiyonu akciğerlerde (hava yolları ve parenkimde) bulunan inflamasyonla yakından ilişkilidir.

Akciğer tüberkülozu, bronşektazi, akciğer apsesi gibi başka bir hastalığa bağlanamayan, birbirini izleyen en az iki yıl boyunca her yıl en az üç ay devam eden öksürük ve balgam çıkarmadır.

Terminal bronşiyollerin distalindeki hava yollarının, belirgin fibrozisin eşlik etmediği duvar hasarı ile birlikte anormal ve kalıcı genişlemesidir.

Kronik bronşit ve amfizemli hastalarda kronik hava akımı obstrüksiyonu gelişmediği sürece KOAH varlığından söz edilemez. KOAH'ta kronik hava akımı obstrüksiyonunun nedeni, akciğerlerde gelişen inflamasyonun yol açtığı parenkim harabiyeti (amfizem) ve/veya küçük hava yollarındaki daralma ve peribronşiyal fibrozistir (küçük hava yolu hastalığı). KOAH'lı hastalarda amfizem ve küçük hava yolu hastalığı genellikle bir arada bulunur.
KOAH kronik, büyük oranda geri dönüşsüz ve ilerleyici özellikte bir hastalıktır. KOAH tanısı konulduktan sonra hasta, hastalığı konusunda bilgilendirilip eğitilmeli; tedaviye aktif olarak katılması sağlanmalı ve olabildiğince aktif bir yaşam sürmeye teşvik edilmelidir.

Uyku apneleri 2 ana gruba ayrılmaktadırlar,

Bu gruplar dışında uyku apnelerin farklı çeşitleri de mevcuttur. Fakat en yaygın uyku apnesi, obstrüktif uyku apnesidir.

Obstrüktif uyku apnesi (OUA) periyodik komple ya da kısmi üst solunum obstrüksiyonu ile karakterizedir. Nefes alma çabalarına rağmen, üst solunum yollarının çökerek daralması nedeni ile kısa nefes kesilmelerine (apneler) ya da hava akışında azalmalarına (hipoapne) sebebiyet verir.
Ana belirtiler arasında gündüz seyreden uykusuzluk, prematüre ölüm, hipertansiyon, iskemik kalp hastalıkları, inme ve trafik kazalarına sebebiyet vermedir. OUA obezite ile direkt bağlıdır.
OUA tedavisindeki hedef, semptomları (hastalık belirtileri) azaltırken, en az yan etki ile morbidite ve mortaliteyi de düşürmek olmalı.
En belirgin yan etkisi olan, gün boyu gözlemlenen uykusuzluk ve yorgunluk hali kazalara sebebiyet verebilir. OUA çoğunlukla teşhis edilmediğinden tanısız gözden kaçmakta bu nedenle horlama durumlarında mutlaka bir hekime danışılması önerilir.

Ani oksijen düzeyinde düşüş veya ani CO₂ düzeyinde artış, merkezi sinir sisteminde solunum merkezini uyarır ve inspirasyon gerçekleşir. Santral uyku apnesinde, uyku sırasında beyinin solunum kontrol merkezi dengesizleşir. Düzenli solunum fonksiyonunu gerçekleştirmek için kandaki CO₂ düzeyi ve CO₂ düzeyini kontrol eden nörolojik geribildirim mekanizması yeterince hızlı reaksiyon vermez. Sistem, apne ve hiperapne arasında gider. Uykuda olan hasta, nefes almayı keser ve sonra tekrar başlar. Nefes alma kesilince vücut nefes almak için gayret etmez, göğüs kafesi hareket etmez ve çabalama gözlemlenmez. Apne kısmından sonra - biriken atık gazlardan kurtulmak amaçlı ve daha fazla oksijen alınımını arttırmak amaçlı, kısa dönemli nefes alma hızı artabilir (hiperapne).
Uzun zaman inspirasyon gerçekleşmediğinde, kan dolaşımındaki oksijen oranı normalin altına düşer (hipoksi) ve karbon dioksit normalin üstüne çıkar (hiperkapni)
Hipoksi ve hiperkapni uzun süre devam ederse beyin oksijensiz kaldığından, beyin hasarı ve ölüme yol açabilir.